Reinsdyrsteik i to variantar

0 Flares Twitter 0 Facebook 0 Pin It Share 0 Filament.io 0 Flares ×
Print Friendly

Viltkjøt høyrer med til den mørke og kalde årstida. Ingenting er som å setje seg ned etter ein dag i skogen eller ein tur på ski og kose seg med ei god viltsteik med grønsaker og god saus. Reinsdyrkjøt er eit relativt nytt bekjentskap for meg, men eg må seie at det veldig raskt fekk plass på «Topp 10»-lista mi! Det er ikkje så lett å få tilgang til ferskt reinsdyrkjøt her eg bur, men frosne steiker har dei på dei fleste butikkarne med godt utval. Framgangsmåten kan også brukast på andre typer viltkjøt.

Etter å ha rådført meg med den dyktige kokken Tore Vinjevoll, så fann eg ut at eine steika skulle tilberedast på tradisjonelt vis, med salt og pepar som einaste krydder. På denne måten får kjøtet sine smakar verkeleg kome til sin rett.

Den surra steika vart først bruna i meierismør på steikjepanna. Det er viktig at alle sider av steika vert forsegla og bruna, også endane! Etter at eg hadde bruna ferdig steika fekk den kvile seg litt før eg krydra. Einaste eg krydra med var salt og pepar, som vart gnidd godt inn i steika. Derettar la eg steikja i ei eldfast form, slo på litt vatn og så var den klar for steikovnen.

Den andre steika måtte eg sjølvsagt eksperimentere litt meir med. Den vart fyrst behandla på same måte som den tradisjonelle steika; den vart godt bruna og forsegla i steikjepanna før eg krydra den med salt og pepar. Medan den fekk kvile litt laga eg ein marinade basert på blåbær. Alle ingrediensane til marinaden vart putta i ei gryte og varma opp til kokepunktet (skal ikkje koke).  Så slo eg den over i ei eldfast form. Dette brukte eg i marinaden:

  • ein pose frosen blåbær frå butikken
  • 1 1/2 dl rødvin
  • 4 ss soyasaus
  • salt
  • pepar
  • 1 ts sukker
  • 1 ts rosmarin

Steika vart lagt i den eldfaste forma i lag med marinaden. I løpet av steikjetida snudde eg steikja nokre gongar slik at alle sidene fekk ligge i marinaden.

Begge steikene vart sett i steikeovnen på 175 grader. Kor lenge dei skal steikje vil variere med størrelsen, men bruk steiketermometer. Når termometeret viser om lag 65 grader er steika ferdig (eg likar den ikkje så godt rosa…). Eg tok ut steikene, pakka dei inn i aluminiumsfolie og lot dei kvile under eit klede på benken. Krafta som låg att i formene vart teke vare på og brukt som base i sausen. For å få minst mogleg grums i sausen silte eg krafta gjennom eit kaffifilter som låg i ei sil. Då fekk eg ei klar, fin kraft. Krafta av blåbærmarinaden vart også silt, men då utan kaffifilter. Krafta frå begge steikene vart blanda til slutt (eg brukte ikkje blåbæra).

Steika til høgre i biletet er den som låg i blåbærmarinade. Du ser at den er mørk i kantane.

Slik laga eg sausen:

Først laga eg jamning av kveitemjøl og smør (ein god klatt smør og 2 rause spiseskeier kveitmjøl). Då dette var godt rørt saman tilsette eg krafta (6-7 dl) og litt fløte (2-3 dl). Dette fekk koke i ti minutt. Dersom sausen er for tjukk kan du tilsette meir kraft eller litt meir fløte. Er den for tynn, må den få koke meir slik at den kokar inn og tjuknar av seg sjølv.  Det mest spennande med denne sausen var i følge ungane at den vart blå! Krafta frå blåbærmarinaden var kraftig og flott og sette ein spennande farge på sausen. Pass på at sausen har god nok smak før du serverer, tilsett gjerne litt meir salt eller pepar.

Steika vart skoren i skiver og anretta i lag med smørdampa grønsaker. Eg brukte gule gulrøter (er det påske, så er det påske!), brokkoli og purre. Eg hadde litt vatn i botnen av ei panne i lag med ein god klatt meierismør, deretter hadde eg i rause bitar av gulrot. Desse fekk dampe/koke i 5 minutt før eg la over resten av grønsakene. Desse vart då dampa på toppen av gulrøtene. Det tok om lag 10 minutt før dei var perfekt dampa!

Som tilbehør til reinsdyrsteikene serverte eg gylne hasselbackppoteter med litt ost på toppen. Oppskrifta på hasselbackpoteter finn du her, på matprat.no sine sider. Eg brukte berre salt og pepar som krydder og eg steikte dei litt lenger enn det oppskrifta seier. Eg pensla potetene med smelta smør, salt og pepar fleire gongar under steikjeprosessen.

Frå å vere heilt ukjend med reinsdyrkjøt, har eg no vorte heilfrelst. Kjøtet var mørt og eg likte det mykje betre enn hjort. Det var ikkje særleg mykje smaksforskjell på dei to steikene, sjølv om dei vart tilberedt på ulik måte. Eg vil likevel gjere det på same måte neste gong, for det vart så utruleg god saus når eg brukte blåbærmarinaden.

I tillegg fekk middagsgjestane servert tyttebærsylte a’la Tove, endå eit eksperiment som viste seg å verte vellukka. Dersom du vil lage den spennande tyttebærsylta med smak av stjerneanis, så finn du den her. Den varme og gode smaken av stjerneanis smakar godt til mange middagsrettar når ein nærmar seg jul.

 


Om Tove

Kvardagsmenneske. Sans for det gode liv. Engasjert. Trebarnsmamma. Godt gift med draumemannen. Bur på vakraste stad på jord. Er fascinert av det skrivne ord. Glad i reiser og spanande opplevingar. Set pris på at akkurat DU les bloggen min!!!

Filed under Haustmat, Middag - kjøt | Tagged , , , , , , , , , | 3 Kommentarer

3 Responses to Reinsdyrsteik i to variantar

  1. Irene sier:

    Den varianten med blåbærmarinade skal jeg prøve. Hørtes innmari godt ut. Takk for at du deler!

  2. bjørg sier:

    Er det mulig å bruke samme oppskrift til hjort.
    Hva med en grønsaksenng?
    Endre.

    • Tove sier:

      Hei Bjørg/Endre! Ja, du kan godt bruke denne oppskrifta til hjort – det har eg gjort fleire gongar! Når du nemner grønsaksseng, så tenker du kanskje på å legge hjortekjøtet på ei grønsaksseng når du serverer? Du må i alle fall steike hjortekjøtet først, for det treng mykje lenger tid enn grønsakene. Men du kan godt legge nokre rotgrønsaker og sjalottløk i forma i lag med kjøtet, for å lage god smak til krafta (som du kan bruke som base for saus). Håper dette var svar på spørsmålet ditt! Lukke til! ToveHD

Legg igjen en kommentar

Din e-postadresse vil ikke bli publisert. Obligatoriske felt er merket med *